Chrzest

Sakrament wtajemniczenia chrześcijańskiego

Ewangelia według św. Mateusza kończy się wyraźnym poleceniem Jezusa skierowanym do uczniów: "Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego" (Mt 28, 18-19, Mk 16, 16). Ten wyraźny nakaz został podjęty przez wspólnoty pierwotnego Kościoła i jest pielęgnowany nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Udzielenie chrztu jest w nim ściśle powiązane z głoszeniem Ewangelii. Nie powinien umknąć naszej uwadze również fakt, że ten nakaz chrztu Jezus wypowiedział dopiero po swoim zmartwychwstaniu. Moc i wartość chrztu wypływa więc z dokonanego w pełni dzieła zbawienia.

Znaki liturgiczne Chrztu Świętego

chrzest Rytuał sakramentu chrztu składa się z czterech części:

Obrzędu Przyjęcia Dzieci, Liturgii Słowa Bożego, Liturgii Sakramentu, Obrzędów Wyjaśniających i Zakończenia Obrzędu.

Znakami charakterystycznymi dla liturgii chrzcielnej są: pytanie o imię, naznaczenie krzyżem, egzorcyzm, poświęcenie wody, wyrzeczenie się zła i wyznanie wiary, chrzest, namaszczenie krzyżmem św., włożenie białej szaty i wręczenie zapalonej świecy.

Zapytanie rodziców o imię dziecka rozpoczyna Obrzęd Przyjęcia. Posługiwanie się imieniem przyszłego chrześcijanina świadczy o wielkiej miłości, z jaką przyjmuje go Kościół oraz o wielkiej jego godności: w formule chrzcielnej to imię pojawia się obok imienia Trójcy Świętej. Naznaczenie znakiem krzyża przez kapłana i rodziców oznacza definitywne włączenie do wspólnoty chrześcijańskiej i kończy pierwszą część liturgii.

Liturgia Słowa Bożego przebiega podobnie, jak w czasie Mszy świętej, jedynie na zakończenie pojawia się nowy element - modlitwa egzorcyzmu połączona z położeniem ręki kapłana na dziecku. Rytuał zawiera dwie formuły tej modlitwy.

Jedna przypomina o grzechu pierworodnym, od którego dziecko jest uwalniane przez chrzest.

Druga - zawiera prośbę o uwolnienie od przyszłych niebezpieczeństw duchowych.

chrzest Liturgię Sakramentu rozpoczyna poświęcenie wody. Od początku chrześcijanie byli świadomi, że wody chrztu obdarzają ich nowym życiem. Aby to podkreślić, w dawnych babtysteriach płynęła woda bieżąca. Obecnie tę samą prawdę podkreśla każdorazowe błogosławienie wody chrzcielnej. Warto wsłuchać się w tekst dziękczynnej modlitwy, jaką kapłan przy tej okazji wygłasza. Ukazuje ona wielką rolę, jaką znak wody odegrał w historii zbawienia. Wyrzeczenie się zła i wyznanie wiary, składane przez rodziców i chrzestnych, a obecne już od drugiego wieku w rycie chrzcielnym, jest związane z problematycznym dla niektórych wyjaśnieniem praktyki chrztu niemowląt. Zwyczaj ten poświadcza tradycja sięgająca II w. Przeciwko niemu wytacza się argument, że należy poczekać, aż dzieci dorosną i same dokonają wyboru. We wprowadzeniu, które wygłasza kapłan przed aktem wyrzeczenia się zła i wyznania wiary, zostało wyraźnie zaznaczone, że rodzice wyznają wiarę w swoim (a nie dziecka) imieniu; jest to wiara, w której ich dziecko ma być ochrzczone. Bowiem rodzice, poznając życie Boże jako najwyższe dobro, pragną przekazać je swoim dzieciom.

Następnie kapłan dokonuje właściwego znaku chrztu. Jak wiadomo stanowi go trzykrotne zanurzenie w wodzie lub polanie nią głowy i wypowiedzenie słów: „N., ja ciebie chrzczę, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Niezmierna jest głębia tego znaku, który streszcza w sobie całe życie chrześcijanina. Najbardziej dosłowna, a zarazem najbardziej tajemnicza jego interpretacja tłumaczy chrzest jako śmierć dla grzechu i zmartwychwstanie do nowego życia, które polega na zanurzeniu w życie Trójcy Świętej.

Następują teraz trzy Obrzędy Wyjaśniające. Za pomocą symboli ukazują one, kim stało się nowoochrzczone dziecko. chest

Namaszczenie krzyżmem św. oznacza jego udział w urzędzie i godności Chrystusa Kapłana, Króla i Proroka. Zapowiada także przyszły Sakrament Bierzmowania.

Biała szata unaocznia przyobleczenie się w Chrystusa, bowiem dziecko od tej chwili zostało włączone w tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Zbawiciela.

Warto zwrócić uwagę, że szatę z oczywistych powodów zakładają dziecku najbliżsi. Komentarz celebransa przypomina im, że tak samo w przyszłości mają słowem i przykładem pomagać mu „zachować godność dziecka Bożego”. Wręczenie zapalonej od paschału świecy oznacza, że nowoochrzczony stał się dzieckiem światłości i podtrzymując w swoim życiu to światło, ma być gotowym na przyjście Pana, gdy tajemnica Sakramentu Chrztu Świętego zostanie w pełni wyjaśniona.

Czynności Rodziców podczas chrztu
- przygotowują się do chrztu dziecka
- publicznie proszą o chrzest
- kreślą znak krzyża na czole dziecka
- wyrzekają się szatana
- składają wyznanie wiary
- otrzymują specjalne błogosławieństwo
- doprowadzają dziecko po chrzcie do poznania Boga (spowiedź św, I Komunia św., bierzmowanie)
- są świadkami wiary dla dziecka
- spełniają obowiązki religijne (modlitwa, Msza św., sakramenty św.)
- razem modlą się z dzieckiem i za dziecko
- wyjaśniają dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i przygotowują się do nich
- uczą miłości bliźniego (brak kłótni w domu, sąsiedztwie, pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych)
- zawierzają dziecko Bogu

Obowiązki rodziców chrzestnych - wyznaczeni przez rodziców
- przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
- nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest
- należą do Kościoła katolickiego
- jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
- wyrzekają się szatana
- wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest
- trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu
- pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka
- prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
- żyją wiarą, nadzieją i miłością
- modlą się za chrześniaka
- w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracają im uwagę

Dokumenty

1.       Dziecko do sakramentu chrztu zgłasza tylko rodzic, rodzice lub prawni opiekunowie

2.       Przedstawia się w kancelarii parafialnej akt urodzenia dziecka

3.       Świadectwo ślubu kościelnego

4.       Dane Rodziców chrzestnych (wymagania podane powyżej)

5.       Chrzestni przedstawiają przed chrztem zaświadczenia ze swych parafii zamieszkania o dopuszczeniu do tej godności

6.       Rodzice i Chrzestni przystępują do sakramentu pokuty



do góry